Η Κρίση Προσφοράς – «Κλειστά» Σπίτια & Γραφειοκρατία

Η σημερινή κοινωνία ταλανίζεται από την στεγαστική κρίση, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Το παράδοξο που παρατηρείται είναι ότι παρά την τεράστια έλλειψη σπιτιών, υπάρχει παράλληλα ένας τεράστιος αριθμός κενών ακινήτων.

Είναι πλήρως αντιληπτό ότι η ενεργοποίηση των κενών ακινήτων αποτελεί βασική λύση για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Το 80% του στεγαστικού αποθέματος έχει κατασκευαστεί πριν από το 2000, γεγονός που καθιστά αναγκαία την τεχνική και ενεργειακή αναβάθμισή του. Βάσει επίσημων στοιχείων, τα πραγματικά “κλειστά” ακίνητα, εξαιρώντας τις δευτερεύουσες κατοικίες, ανέρχονται σε περίπου 800.000 σε όλη την επικράτεια. Βέβαια, υπάρχει χωρική αναντιστοιχία, καθώς τα περισσότερα δεν βρίσκονται στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου υπάρχει η μεγαλύτερη πίεση ζήτησης.

Ο επιχειρησιακός στόχος είναι να ενεργοποιηθούν δεκάδες χιλιάδες κατοικίες με χρήση προγραμμάτων και κινήτρων, όπως είναι το “Ανακαινίζω-Νοικιάζω”, η κοινωνική αντιπαροχή και το νέο πρόγραμμα ήπιων ανακαινίσεων μέσω ΕΣΠΑ, με σκοπό να διατεθούν σε ιδιοκατοίκηση ή μακροχρόνια μίσθωση, και όχι σε βραχυχρόνια τύπου Airbnb. Από την πλευρά της αγοράς, σημειώθηκε ότι το ανώτατο όριο της επιδότησης (π.χ. 3οο€/τ.μ.) συχνά δεν επαρκεί για ριζική ανακαίνιση, οπότε τα γενναία φορολογικά κίνητρα είναι επιτακτική ανάγκη να προσφερθούν από το κράτος.

Ωστόσο, τα περισσότερα προβλήματα που κρατούν τα ακίνητα σε ανενεργή κατάσταση εντοπίζονται στις πολεοδομικές τακτοποιήσεις και τα κληρονομικά. Κρίνεται, δηλαδή, απαραίτητη η αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου με την κατάργηση της νόμιμης μοίρας ως εμπράγματο δικαίωμα, κάτι που θα διευκολύνει την αξιοποίηση ακινήτων που άνηκαν σε πολλούς συγκληρονόμους εξ αδιαιρέτου.

Υπάρχει έντονη κριτική και για την “ψηφιακή” γραφειοκρατία, καθώς πολλές διαδικασίες απλώς μεταφέρθηκαν σε ψηφιακό περιβάλλον χωρίς ουσιαστική μείωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών. Μεγάλο στοίχημα, επίσης, αποτελεί η πλήρης υλοποίηση του ψηφιακού φακέλου του ακινήτου, αλλά και η μείωση των μεγάλων καθυστερήσεων υπηρεσιών του ΔΕΔΔΗΕ (χρόνοι ρευματοδότησης).

Συνοπτικά, η στεγαστική κρίση και η ανισορροπία προσφοράς-ζήτησης είναι έννοιες που υφίστανται πολλά χρόνια. Με συνδυαστικά και ανθεκτικά μέτρα πολιτικής, το φαινόμενο μπορεί να καταπολεμηθεί και να οδηγήσει σε μια καλύτερη και βιώσιμη ζωή στα σύγχρονα αστικά κέντρα.