Author: Buy2Greece

Η περιοχή Επτά Πηγές βρίσκεται μόλις 30 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη της Ρόδου. Πρόκειται για ένα τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς που ειδικά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο μετατρέπεται σε παράδεισο. Αν είσαι φυσιολάτρης και βρεθείς στη Ρόδο, δε γίνεται να μην περάσεις από εκεί. Το όνομα Επτά Πηγές δεν είναι τυχαίο καθώς όντως βρίσκονται εκεί επτά πηγές που δημιουργούν ένα ονειρικό σκηνικό. Αυτές οι πηγές αναβλύζουν νερό το οποίο στη συνέχεια γίνεται ποτάμι και τελικά καταλήγει σε μια λίμνη.

Το τούνελ που οδηγεί στον παράδεισο

Υπάρχει μια σήραγγα που αν την διασχίσεις περνάς σε μια άλλη διάσταση!

Σε ένα μέρος ονειρικό βγαλμένο σαν από παραμύθι

Μετά από λίγο εμφανίζεται μπροστά σου μια λίμνη με γαλαζοπράσινα χρώματα.

Το συγκεκριμένο τούνελ κατασκευάστηκε τη δεκαετία του ’20 από τους Ιταλούς με σκοπό να διευκολυνθεί η μεταφορά του νερού στην τεχνητή λίμνη. Σκοπός των Ιταλών ήταν η υδροδότηση των Κολυμπίων που ήταν ένα γεωργικό χωριό το οποίο έχτισαν οι ίδιοι. Ωστόσο το χωριό μετά τον πόλεμο εγκαταλείφθηκε. Αυτό, λοιπόν, το τούνελ σήμερα οδηγεί σε αυτό το μαγικό τοπίο, το ξεχωριστό τουριστικό θέρετρο στη Ρόδο.

Η λίμνη που θα εμφανιστεί μπροστά σου έχει βάθος από 1 ως 8 μέτρα και έχει κάτι μοναδικό στη Ρόδο. Αποτελεί τη μοναδική λίμνη της Ρόδου στην οποία μπορείς να κάνεις μπάνιο απολαμβάνοντας ταυτόχρονα το καταπράσινο τοπίο της περιοχής. Στη συγκεκριμένη λίμνη ζει και το γκιζάνι, δηλαδή ένα σπάνιο είδος ψαριού που ζει στη Ρόδο. Εκτός από αυτά παρέα θα σου κάνουν, επίσης, χήνες, χελώνες, πάπιες και παγώνια.

Αναζητήστε μοναδικές ευκαρίες στο πανέμορφο νησί της Ρόδου στις σελίδες μας –
Look for unique opportunities on the beautiful island of Rhodes on our pages: :

https://www.buy2greece.gr/el

https://www.buy2greece.gr/en

https://www.buy2greece.com/el/index.php

https://buy2greece.com/en/

Με την έγκριση ενός στεγαστικού δανείου ο δανειολήπτης καλείται να πληρώσει και έξοδα φακέλου ή έξοδα διαχείρισης, όπως μετονομάστηκαν προσφάτως, καθώς και έξοδα υπέρ τρίτων, όπως συμβολαιογραφικά, έξοδα εκτίμησης και ελέγχου τίτλων ακινήτου, εγγραφής υποθήκης κ. ά. Τα έξοδα διαχείρισης η τράπεζα τα δικαιολογεί ως δαπάνες για ορισμένες εργασίες, στις οποίες προβαίνει για την έγκριση του δανείου (π.χ. έλεγχος πιστοληπτικής ικανότητας, έλεγχος δυσμενών στοιχείων στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ, σύνταξη εισηγητικού κειμένου.)

Σύμφωνα με την ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, επιτρέπεται η επιβολή αφάπαξ δαπανών, εφόσον ενημερώνονται πλήρως και αναλυτικά οι καταναλωτές σε προσυμβατικό επίπεδο. Αντιθέτως, δεν επιτρέπεται η είσπραξη οιαδήποτε προμήθειας στις χορηγήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων, η οποία συνίσταται σε ένα ποσοστό επί του ποσού της πίστωσης.

Σύμφωνα με τη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων (ΠΠρΑθ 142/2006, ΔΕΕ 2006/516) αποδείχθηκε ότι ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εισέπρατταν έξοδα φακέλου, τα οποία ωστόσο λογίζονταν ως ποσοστό επί του ποσού του δανείου και κατά συνέπεια συνιστούσαν προμήθεια, αφού έφεραν όλα τα χαρακτηριστικά αυτής, δηλαδή είχε προκαθοριστεί το ύψος τους, προκαταβάλλονταν εφάπαξ από τους δανειολήπτες κατά τη σύναψη των δανειακών συμβάσεων και μάλιστα πριν τη χορήγηση σε αυτούς του ποσού του δανείου και ήταν ανεξάρτητα από το επιτόκιο και τα άλλα έξοδα που επιβάλλονταν στους τελευταίους για τη χορήγηση δανείου κάτι που όμως ρητά απαγορεύεται από την ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, κεφάλαιο ΣΤ.

Στα ανοιχτά καταναλωτικά δάνεια τα εν λόγω έξοδα διαχείρισης επιβαρύνουν τον καταναλωτή κάθε χρόνο, διότι η τράπεζα θεωρεί ότι κάθε χρόνο επανεξετάζειτην πιστοληπτική ικανότητα του δανειολήπτη του ανοιχτού δανείου.

Πάρνηθα

Η Πάρνηθα είναι η κλασική μονοήμερη εκδρομή στην Αττική που σε βγάζει ασπροπρόσωπο όλες τις εποχές. Από τις βόλτες στο Τατόι και τα βασιλικά κτήματα μέχρι τις πεζοπορίες στα καταπράσινα μονοπάτια που ντύνονται σε φθινοπωρινά χρώματα. Αγαπημένος προορισμός στην Πάρνηθα είναι για πολλούς και η λίμνη Μπελέτσι και όχι άδικα.

Ένας μικρός παράδεισος τόσο δίπλα στην Αθήνα που φιλοξενεί πολλά είδη ζωής και σε υποδέχεται σε ένα υδάτινο σκηνικό για να ξεκουραστείς.

Διομήδειος Κήπος

Ο Διομήδειος Κήπος είναι o μεγαλύτερος βοτανικός κήπος της Ανατολική Μεσογείου, βρίσκεται στο Χαϊδάρι , επίσης, ο μοναδικός βοτανόκηπος στον κόσμο που έχει «ιστορικό τμήμα». Δηλαδή φιλοξενεί φυτά που αναφέρονται σε κείμενα της αρχαιότητας ή στη Βίβλο. Μέσα στον κήπο, εκτός από χιλιάδες φυτά θα δεις και πολλές λίμνες που βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα και είναι σχεδιασμένες ώστε να έχουν συνεχόμενη ροή ενώ συνδέονται. Μια μονοήμερη που θα σου μείνει αξέχαστη.

Υμηττός

Είσαι στην καρδιά της Αττικής αλλά νιώθεις ότι έχεις φύγει μακριά ο Υμηττός . Είναι ιδανικό μέρος για να κάνεις τις βόλτες απολαμβάνοντας την φύση και καθώς επίσης και το Αισθητικό Δάσος της Καισαριανής. Εκεί θα βρεις ένα εκτεταμένο δίκτυο μονοπατιών μήκους 9 χιλιομέτρων, όπως και αρκετά σημεία ενδιαφέροντος. Μπορείς να περπατήσεις για όσο θες, να κάνεις στάσεις, να παίξεις με τα παιδιά και να καταλήξεις να κάνεις πικ νικ κάτω από τα δέντρα.

Συνήθως, η σύναψη καταναλωτικών δανείων συνδέεται με την έκδοση πιστωτικών καρτών και η πληρωμή των δόσεων του δανείου γίνεται μέσω της πιστωτικής κάρτας. Στις περιπτώσεις αυτές, ο τρόπος πληρωμής των δανείων συμπίπτει με αυτόν της πληρωμής της πιστωτικής κάρτας. Ειδικότερα, στο μηνιαίο ενημερωτικό λογαριασμό της πιστωτικής κάρτας προβλέπεται συγκεκριμένη ημερομηνία εξόφλησης του λογαριασμού, ενώ δίνεται και η δυνατότητα μερικής αποπληρωμής της οφειλής με την πληρωμή <<ελάχιστης καταβολής>>. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό από τους καταναλωτές ότι η πληρωμή μόνο της <<ελάχιστης καταβολής>> δεν απαλλάσει τον οφειλέτη από τόκους για το ανεξόφλητο ποσό.

Υπάρχει ακόμα ένας τύπος δανείου που η αποπληρωμή του είναι παρόμοια με αυτή της πιστωτικής κάρτας. Ένα τέτοιο δάνειο (συνήθως ανοικτό καταναλωτικό) δεν έχει προκαθορισμένο χρόνο αποπληρωμής, αλλά ο καταναλωτής έχει τη δυνατότητα να καταβάλλει κάθε μήνα όποιο ποσό επιθυμεί πέραν μιας ελάχιστης καταβολής που του έχει ορίσει το πιστωτικό ίδρυμα. Ο τόκος υπολογίζεται κάθε μήνα στο επανομείναν κεφάλαιο, ενώ, αν δεν πληρωθεί ούτε η ελάχιστη καταβολή, τότε πέραν των τόκων καταλογίζονται και τόκοι υπερημερίας.

Στις παραπάνω περιπτώσεις, το ποσό της ελάχιστης καταβολής -που συνήθως είναι ιδιαίτερα μικρό- καλύπτει τους τόκους της περιόδου και πιθανώς απομειώνει κατά πολύ μικρό ποσό και το ανεξόφλητο κεφάλαιο. Το δάνειο θεωρείται ενήμερο, αφού έχουν πληρωθεί οι τόκοι περιόδου, αλλά το κεφάλαιο ουσιαστικά παραμένει αμετάβλητο.

Είναι σύνηθες φαινόμενο οι καταναλωτές να πληρώνουν μόνο την ελάχιστη καταβολή που τους αναφέρει ο ενημερωτικός λογαριασμός που τους αποστέλλει το πιστωτικό ίδρυμα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι με αυτό τον τρόπο εξόφλησης επιβαρύνονται σημαντικά με τόκους. Η ελάχιστη καταβολή είναι μια διευκόλυνση που σαν σκοπό πρέπει να έχει την βραχυχρόνια αντιμετώπιση των προβλημάτων ρευστότητας των καταναλωτών και δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να αποτελεί πάγια τακτική αποπληρωμής δανειακών υποχρεώσεων.

Η δανειακή σύμβαση ως διαρκής ενοχική σχέση συνεπάγεται μία μακρόχρονη συμβατική δέσμευση για τον καταναλωτή. Για το λόγο αυτό, πολλές από τις διατάξεις του δικαίου της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων του καταναλωτή αναφέρονται στις υποχρεώσεις παροχής επαρκούς πληροφόρησης εκ μέρους του προμηθευτή, δηλαδή των τραπεζών.

Οι τράπεζες χρησιμοποιούν Γενικούς Όρους Συναλλαγών, τους γνωστούς ΓΟΣ.

Πρόκειται για τα <<ψιλά γράμματα>> στις συμβάσεις, τα οποία είναι στην ουσία προδιατυπωμένοι στερεότυποι συμβατικοί όροι, που προορίζονται να διέπουν γενικά και ενιαία όλες τις συναπτόμενες από την τράπεζα συμβάσεις και είναι <<κομμένοι και ραμμένοι>> στα μέτρα της τράπεζας.

Οι τραπεζικές συμβάσεις αποτελούν δηλαδή κατ’ ουσία συμβάσεις προσχώρησης, στις οποίες ο καταναλωτής που <<προσχωρεί>> βρίσκεται εκ των πραγμάτων σε μειονεκτική θέση έναντι της συμβαλλόμενης με αυτόν τράπεζας, καθώς προβαίνει στην κατάρτιση της σύμβασης στερημένος από δυνατότητες ελεύθερης διακιοπρακτικής αυτοδιάθεσης ως προς τη διαμόρφωση και διατύπωση των ΓΟΣ. Στην πραγματικότητα δηλαδή, τα θεωρητικά ελευθέρως συμβαλλόμενα μέρη έχουν άνιση οικονομική και διαπραγματευτική ελευθερία.

Στα <<ψιλά γράμματα>> των δανειακών συμβάσεων προβλέπονται πολύ σημαντικοί όροι, τόσο για τον καταναλωτή-δανειολήπτη όσο και για τον εγγυητή δανείου, οι οποίοι συνήθως τους αγνοούν, σπάνια τους διαβάζουν και δεν προσπαθούν καν να τους κατανοήσουν.

Οι πιο σημαντικοί από αυτούς τους όρους είναι οι ακόλουθοι: επιβάρυνση με έξοδα διαχείρισης, ποινές για την προεξόφληση δανείου και την πρόωρη λύση της σύμβασης, όροι για τον ανατοκισμό των τόκων, τρόπος υπολογισμού των τόκων του δανείου με βάση το ημερολογιακό έτος, επιβαρύνσεις στη δυνατότητα ελάχιστης καταβολής στις δόσεις, προσδιορισμός απεριόριστης ευθύνης του εγγυητή και παραίτησής του από προβλεπόμενες εκ του νόμου ενστάσεις που θα μπορούσε να προβάλλει κατά της τράπεζας.

Συμπερασματικά πριν από την λήψη απόφασης δανεισμού, ιδιαίτερα όταν η έγκριση γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες, ο καταναλωτής θα πρέπει να ζητά αντίγραφο της προς υπογραφή δανειακής σύμβασης, ώστε να συγκρίνει, με την βοήθεια εξειδικευμένου ανεξάρτητου συμβουλίου, δικηγόρου ή/και λογιστή, όλους τους όρους και τις παραμέτρους της σε σχέση με τις λοιπές προσφορές που υπάρχουν στην αγορά, όπως είδος και ύψος επιτοκίου, διάρκεια, λοιπά κόστη, συνολικές επιβαρύνσεις και έξοδα, έξοδα φακέλου, αμοιβές δικηγόρων, εκτιμητών, εγγραφής προσημείωσης, κόστος ασφάλισης ακινήτου κλπ.

https://www.hppc.gr/

Α. Σταθερό επιτόκιο

Το σταθερό επιτόκιο είναι απαλλαγμένοο από τις επιδράσεις από εξωγενείς οικονομικούς παράγοντες, όπως οικονομικές συγκυρίες ή μεταβλητές στην αγορά χρήματος. Η γνώση που προσφέρει στον καταναλωτή για τις μελλοντικές σταθερές πληρωμές του τον βοηθάει στον ευκολότερο και εγκυρότερο προγραμματισμό του.

Από την άλλη πλευρά τον αποστερεί από τυχόν ελαφρύνσεις, ως προς την αποπληρωμή του δανείου με καταβολή λιγότερων τόκων επί του κεφαλαίου, που θα μπορούσαν να προκύψουν ως αποτέλεσμα της βελτίωσης των οικονομικών δεικτών και της πτώσης των επιτοκίων. Το τελικό σταθερό επιτόκιο αποτελείται από το επιτόκιο που συμφωνείται με την τράπεζα πλέον της κρατικής επιβαρύνσεως.

Β. Κυμαινόμενο επιτόκιο

Το κυμαινόμενο επιτόκιο, αντίθετα, είναι μεταβλητό με δυνατότητα διακυμάνσεων πράγμα που σημαίνει αυξομειώσεις για τον δανειολήπτη, ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς, το κόστος του χρήματος και την εξέλιξη της διεθνούς οικονομίας.

Δεν εξασφαλίζει σταθερότητα στον δανειολήπτη αλλά την προσδοκία μείωσης του επιτοκίου, σε περίπτωση ευνοικής διεθνούς συγκυρίας και συνεπώς μείωσης του συνολικού ποσού του καταβλητέου τόκου.

Το τελικό καυμαινόμενο επιτόκιο διαμορφώνεται βάση 3 επιμέρους παραμέτρους : τη βάση αναφοράς που είναι κυμαινόμενη και μπορεί να έιναι το διατραπεζικό επιτόκιο (π.χ. Euribor) ή το επιτόκιο της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), το περιθώριο κέρδους του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος (spread) που είναι σταθερό και τέλος την κρατική επιβάρυνση.

Ένα διαφορετικό είδος δανειακού προιόντος που εμφανίζεται κατά περιόδους είναι ο δανεισμός σε ξένο νόμισμα (π.χ. γιεν, δολάρια, ελβετικά φράγκα). Στην προκειμένη περίπτωση, εκτός από την δυσκολία παρακολούθησης και στάθμισης του κινδύνου των εξελίξεων που επηρεάζουν τα επιτόκια των δανείων αυτών, εισέρχεται και ο συναλλαγματικός κίνδυνος. Στα κυμαινόμενα επιτόκια σε εγχώριο νόμισμα ο κίνδυνος προέρχεται από την αύξηση των επιτοκίων, που θα έχει ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση του καταναλωτή με επιπλέον τόκο.

Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η κρατική επιβάρυνση δεν είναι η ίδια για το σύνολο των δανεακών συμβάσεων. Για πράδειγμα, η κρατική επιβάρυνση για τα στεγαστικά και επισκευαστικά δάνεια είναι 0,12 % ενώ για τα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες 0,6 %.

Ο καταναλωτής δανειολήπτης θα πρέπει να είναι ενήμερος τουλάχιστον για τα ακούθα στοιχεία :

1. τη διάρκεια της σύμβασης
2. τις ζητούμενες εγγυήσεις και ασφάλειες
3. το συνολικό ποσό του δανείου ή της πίστωσης
4. το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών και τον αριθμό των δόσεων, με ανάλυση του ποσού που αντιστοιχεί στην καταβολή τόκων και σε απόσβεση κεφαλαίου
5. τυχόν άλλες δαπάνες και έξοδα που πρέπει να καταβάλλει ο καταναλωτής για την εξόφληση
6. το Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Επιτίκιο, με ένα αντιπροσωτευτικό παράδειγμα που αναφέρει όλα τα χρηματοπιστωτικά δεδομένα και τις υποθέσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογσμό του
7. το χρεωστικό επιτόκιο και τις περιόδους για τις οποίες αυτό ισχύει, καθώς και το επιτόκιο αναφοράς με βάση το οποίο αυτό αναπροσαρμόζεται, όταν πρόκειται για μεταβλητό επιτόκιο
8. την προθεσμία για άσκηση του διακιώματος υπαναχώρησης εκ μέρους του καταναλωτή
9. τις έννομες συνέπειες της καταγγελίας ή της πρόωρης εξόφλησης εκ μέρους του καταναλωτή.
   

Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση Οδηγίας για τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές για την τροποποίηση της Οδηγίας 93/13/ΕΚ του Συμβουλίου της Ε.Ε. προβλέπει ότι ο πιστωτικός φορέας και όπου συντρέχει περίπτωση, ο μεσίτης πιστώσεων, υποχρεούνται να τηρούν την αρχή της υπεύθυνης χορήγησης πίστωσης.

Αυτή επιτυγχάνεται μέσω της παροχής πληροφοριών προς τον καταναλωτή πριν από τη σύναψη της σύμβασης, καθώς και με την υποχρέωση του πιστωτικού φορέα να αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα του καταναλωτή με βάση ακριβείς πλη ροφορίες που παρέχει τελευταίος, και όπου χρειάζεται με βάση στοιχεία προερχόμενα από σχετικές βάσεις δεδομένων. Με αυτή τη διάταξη καθιερώνεται ειδικής μορφής ευθύνη για τον πιστωτικό οργανισμό σε σχέση με τα δάνεια που χορηγεί, η οποία αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τη χορήγηση δανείων που είναι πρόδηλο ότι ο καταναλωτής δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία υπερπροσφορά δανειακών προιόντων εκ μέρους των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς τους καταναλωτές με σκοπό, αφενός τη διευκόλυνση των πολιτών να προβαίνουν στην ικανοποίηση των καταναλωτικών αναγκών τους και αφετέρου την αύξηση των κερδών των τραπεζών.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Τράπεζασ της Ελλάδας η υπερχρέωση των καταναλωτών και ο υπερβολικός δανεισμός των ελληνικών νοικοκυριών τείνει να εξελιχθεί σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα.

Γίνονται αναφορές για μείωση της παρέμβασης του κράτους στην τραπεζική αγορά, σύμφωνα με τη θεώρηση ότι πρέπει να λειτουργούμε μέσα σε ένα καθεστώς ελεύθερης αγοράς, που αυτορυθμίζεται και επιλύει μόνη της τα προβλήματα που ανακύπτουν. Ωστόσο στην παραπάνω θεώρηση υπάρχουν δυο σημαντικές προυποθέσεις : 1) ότι ως καταναλωτής νοείται ο <<λογικά προσεκτικός>> καταναλωτής, δηλαδή αυτός που επιλέγει αυτό που είναι πιο επωφελές για τον ίδιο και 2) ότι υπάρχει ίση και επαρκής πληροφόρηση προς όλους τους καταναλωτές.

Η αδυναμία του καταναλωτή να αξιολογήσει αντικειμενικά την πιστοληπτική του ικανότητα σε σχέση με τα εισοδήματά του, την περιουσία του αλλά και προσωπικές ανάγκες, επιτείνει το πρόβλημα και οδηγεί σε αδυναμία του δανειολήπτη να καταβάλει τις οφειλές τους προς τις τράπεζες.